꧁༒꧂ አዕማድ ꧁༒꧂

“የኤደን ጌጥ የረገፈው በዕጸ በለስ እልከኝነት ሲሆን፣ ዳግመኛ ገነተ ሰማያት የተከፈተው ግን በአንቺ ንጹህ ታዛዥነት ነው። የሄዋን የዕንባ ሐዲድ በአንቺ የእናትነት ፈገግታ ተጠርጎ፣ የሰማይና የምድር ሰላም በሰንሰለት ሳይሆን በ'እነሆኝ' ቃል ተሳስሯል።

​በምድር ሳለች በዕለት ጭንቀትና በኃጢአት ሐዲድ ለተሰናከልን ለእኛ፤ የልጅሽ የምሕረት ጽዋ መፍሰሻ፣ የልመናችንም መድረሻ አንቺ ነሽና እናታችን እንላለን። የሰማይ መላእክት በዙፋኑ ፊት ‘ቅዱስ ቅዱስ’ እያሉ ሳለ፣ እኛ ደግሞ በምድር ቆመን ‘የፍቅሩ መጠጊያ ያደረገችን የሕይወቴ እናት’ ብለን እናከብርሻለን።

​ቃል በሥጋ ሲገለጥ የመጀመሪያው ማደሪያዋ፣ የቸርነቱ መክፈቻ በር የሆንሽ ድንግል ሆይ፤ ዛሬም የድካማችን ማረፊያ፣ የልባችንም ብርሃን አንቺው ነሽ!”

ቀሲስ ኢዩኤል ሰሎሞን

[የቤተ ክርስቲያን ቀኖናዊ ክብርና የዘመኑ ፈተና]
​«ቤተ ክርስቲያን የሰላም፣ የዕውቀትና የቅድስና ማደሪያ እንጂ የድንቁርናና የሐሰት መድረክ አይደለችም!»

​በመንፈስ ቅዱስ ቅጥር ግቢ ውስጥ ሆነን የቅዱሳንን አጽም፣ የሰማዕታትን ገድል እና የገዳማትና አድባራት ክብር ስንመለከት በልባችን ሊሰማን የሚገባው ጥልቅ መንፈሳዊ ሐሴትና ግርማ ሊረሳ የማይገባው ነው። ይሁን እንጂ ዛሬ በዘመነ ዲጂታል ማዕበል ውስጥ ሆነን የምናየው እውነታ ከቀኖናዊውና ከመንፈሳዊው መስመር ያፈነገጠ፣ የቤተ ክርስቲያንን ክብርና ዝና የሚፈታተን አሳዛኝ እውነት እየሆነ መጥቷል።

​በየገዳማቱና በየአድባራቱ ያለ አግባብ የሚዘዋወሩ፣ የቅዱሳንን መካናት እንደ መሣሪያ በመጠቀም «ተአምር ታየ» በሚል ሽፋን ሕዝብን የሚያውኩ እና መንፈሳዊውን ዓለም ከንግድና ከከንቱ ዝና ጋር የሚያቀላቅሉ አካላት ድርጊት ከቀኖናዊ ሥርዓት ውጭ ሕገወጥም መንፈሳዊ ውድቀትም ጭምር ነው።

​የቀድሞ አባቶቻችን ሊቃውንት «ቤተ ክርስቲያን በሥርዓት፣ በሰላም እና በእውነት ትጸናለች እንጂ በስሜታዊነትና በሐሰት ትርክት አትቆምም» እያሉ እንዳስተማሩን ሁሉ፤ ዛሬም ይህንን ታሪካዊ አደራ ለመጠበቅ የሚከተሉት መሠረታዊ ነጥቦች በሁሉም ምእመንና በአባቶች ዘንድ ሊጠበቁ ይገባል፡-
1. ​ተቋማዊ ኃላፊነትና ጥብቅ ቁጥጥር፡ የቤተ ክርስቲያን የሥራ ኃላፊዎችና አባቶች እነዚህን መንፈሳዊ ሥርዓት የሚጥሱ ሕገወጥ ድርጊቶችን በሕግና በቀኖና ሊያስቆሙ ይገባል። ገዳማትና አድባራት የጸሎትና የንስሐ ማደሪያዎች እንጂ የሚዲያ መቅረጫና የንግድ ማዕከላት መሆን የለባቸውም።
2. ​የምእመናን ንቃት: እያንዳንዱ ምእመን በማኅበራዊ ሚዲያ የሚለቀቁ መረጃዎችን ያለ ማጣራት መቀበል የለበትም። «ተአምር ታየ» የሚባለውን ሁሉ ከመስማት ይልቅ፣ ከቤተ ክርስቲያን ኦፊሴላዊ መግለጫዎችና ከቀኖናዊ መሠረቶች አንፃር ማመዛዘን የጥበብ ሁሉ መጀመሪያ ነው።
3. ​የቀኖና ጥበቃ፡ የቤተ ክርስቲያን ቀኖናዊ ሥርዓት የማይደፈርስ ነው። ማንኛውም አስተማሪ፣ መዘማሪ ወይም ተጓዥ ከቤተ ክርስቲያን ሥርዓት ውጭ ወጥቶ ሕዝብን የሚያጋጭ ትምህርት ሲያሰራጭ ዝም ማለት የቤተ ክርስቲያንን አደራ ማጉደል ነው።

​በዚህ መልኩ ቤተ ክርስቲያናችን በንጽህና፣ በዕውቀትና በእውነት እንድትቀጥል የማድረግ ኃላፊነት የሁሉም የቤተ ክርስቲያን ልጆች (የአባቶች፣ የሊቃውንት እና የምእመናን) የጋራ አደራና ኃላፊነት ነው።

የክረምቱ መከራ አልፎ የብርሃን ፀሐይ እንደሚለወጥ ሁሉ... የድንግል ማርያም አማላጅነት የሕይወታችንን በረሃማ ጎዳና ለምለም የሚያደርግ የእናትነት ፍቅሯ በልቦናችን ማሕደር ውስጥ ለዘላለም ታትሟል።

​ምስሏ በዓይናችን ድንኳን ሠፍሮ፣ የምስጋና ቅኔ በከንፈራችን ተቃኝቶ... በጸሎቷ ጥላ ስር እንኖራለን። የእናቶች እናት የሆነችው ንጽህት ድንግል የሰላም፣ የበረከትና የፍቅር መገኛ ናትና ስሟ ለዘለአለም የተመሰገነ ይሁን!

«ሰዎች የሚመሩን በሚያዩት መልካችን እንጂ... በውስጣችን ባለው ስንጥቅ አይደለም። ሕይወት ብዙ ታስተምረናለች፤ ነገር ግን ትልቁ ጥበብ የሚገኘው ከጸጥታችን ውስጥ ወጥቶ፣ የሌሎችን ልብ መረዳት ሲቻል ነው። ዝምታችን ድክመት ሳይሆን የጥልቀት መገለጫ ነውና... ዛሬ እርስ በእርሳችን ያለውን ፍቅር እናስተካክል።»

የደመራው ነበልባል ጨለማውን ለውጦ ንጹህ ብርሃን እንደሚያጐናጽፈው... የመስቀል በዓልም የልባችንን ስውር ማዕዘናት አብርቶ ከሁሉ ዓይነት ክፋትና ጥላቻ ነጻ ያውጣን።

​የዕለቱ ትልቁ ምስጢር ከእንጨት የተሠራውን እሳት ማቀጣጠል ብቻ ሳይሆን... በሰዎች መሐከል ያለውን እውነተኛ ፍቅርና መተሳሰብ በልባችን ማሕደር ውስጥ ማደስ ነው።

​የመስቀሉ ብርሃን ከቤታችን አይራቅ፤ መልካም የሰላም እና የፍቅር በዓል ለእርሶና ለወገንዎ ይሁን!

​(የበዓሉን መልእክት በሼር (Share) እና በኮፒ ሊንክ (Copy Link) ለወዳጆችዎ በማድረስ በረከቱን ያካፍሉ! ❤️)

የደመራው እሳት የሌሊቱን ሐተታ ገፎ ብርሃን እንደፈነጠቀ ሁሉ... የዛሬው የብርሃን በዓልም በውስጣችን ያለውን ጨለማ አባርሮ ልቦናችንን ከክፋት፣ ከተንኮልና ከምቀኝነት ሙሉ በሙሉ ያጽዳው።

​«እርስ በእርሳችሁ ተዋደዱ» እንዳለው ቃሉ፤ የመስቀል እውነተኛው ትርጉም በልባችን ማሕደር ውስጥ እውነተኛ መዋደድና የጸዳ መልካምነትን ማቀጣጠል ነው።
​የመስቀሉ ብርሃን ለሁላችንም ይሁን፤ መልካም የሰላም እና የፍቅር በዓል!

​(መልካም ምኞትዎን በሼር (Share) እና በኮፒ ሊንክ (Copy Link) ለወዳጅ ዘመድዎ ያካፍሉ! ❤️)

የሰማዕታትና የጻድቃን የድል አክሊል መቀበያ ሰዓት፦ በሰማዕታት መጻሕፍትና በሪክሾ መዝገቦች እንደሚታወቀው፣ ጳጕሜን በዓመቱ መጨረሻ ላይ መሆኗ የዘመናት ሁሉ መቋጫ ብቻ ሳይሆን፣ ዓመቱን ሙሉ ሲጋደሉ፣ ሲሰደዱ፣ ስሙን ሲጠሩ እና በሃይማኖት ጸንተው የኖሩ ቅዱሳንና ጻድቃን ዋጋቸውን የሚቀበሉበት የክብር ምሳሌ ናት። ልክ በእርሻ ዘመን መጀመሪያ የሚዘራው እህል በክረምት አልቆ በመስከረም ወር ማሳ ላይ እንደሚሰበሰብ ሁሉ፤ የዘመኑም ፍሬ (የሰው ልጅ መልካም ሥራና ጸሎት) በጳጕሜን መዝጊያ ተመዝኖ ለአዲሱ ዘመን በረከት መሠረት ይሆናል በመሆኑም ጳጕሜን የጸጸት፣ የዕጥበት፣ እና የዘላለም ሕይወት ዋጋችንን የምንመረምርባት «የሕሊና መስተዋት» ናት።

​፬. የቅዱስ ኤፍሬም ሶርያዊ እና የአባ ሕርያቆስ ምስጋና (የዘመን ማኅተም)፦ በሊቃውንት መዛግብት እንደሰፈረው፣ ጳጕሜን የቃልኪዳን እና የሰማያዊ ምስጋና ማኅተም ናት። አባ ሕርያቆስ በቅዳሴ ማርያም ላይ «አንቲ የሆድ ፍሬ...» እያለ እንዳመሰገነ፣ በዚች ወር ማጠቃለያ ላይ ቅዱሳን መላእክት የሰውን ልጅ ድካም እያዩ ከፈጣሪ ፊት የሚቆሙበት እና የምሕረት ጽዋ የሚሞላበት ሰዓት ነው። ዘመነ በርዮድ የሰው ልጅ ከእግዚአብሔር ጋር የሚታረቅባት፣ መላእክትም በምድርና በሰማይ መካከል ሐሴት የሚያደርጉባት የንጽህና ማማ ናት [ትርጓሜ ውዳሴ ማርያም ዘሰኑይ]።

​፭. የዘመናት መቋጫ እና የ«አዲስ ፍጥረት» (በክርስቶስ ዳግም መታደስ) ምስጢር በሐዲስ ኪዳን መለኮታዊ ሐተታ መሠረት፣ አሮጌው ዓመት ተፈጽሞ አዲሱ ዓመት እስኪተካ ድረስ ያለው ይህ አጭር ልዩ ጊዜ የሰው ልጅ በክርስቶስ ኢየሱስ አዲስ ፍጥረት የመሆኑ ትክክለኛ ምሳሌ ነው። ሐዋርያው ቅዱስ ጳውሎስ «ሰው በክርስቶስ ቢሆን አዲስ ፍጥረት ነው፤ አሮጌው ነገር አልፏል፣ እነሆ ሁሉም አዲስ ሆኗል» ብሏል [2ኛቆሮንቶስ 5፥17]። ጳጕሜን የኃጢአት አሮጌ ልብስ ተገፎ የጽድቅ ነጭ ካባ የሚደረብባት፣ የሰው ልጅ ሕሊና ከቀድሞው ውድቀት ተነሥቶ ከእግዚአብሔር ጋር ሐዲስ ኪዳን የሚመሠርትባት ሰማያዊ የዕድሳት ማዕድ ናት።

​«እነሆ መጀመሪያውና መጨረሻው እኔ ነኝ፤ ዘመናችንን በሰላም ጀምረን በሰላም እንድንፈጽም የፈጣሪ ቸርነትና ጸጋ ከእኛ ጋር ይሁን።»

​ዋቢ መጻሕፍት እና የምንጭ መዛግብት
• ​መጽሐፍ ቅዱስ (ቅዱስ መጽሐፍ)
◦ ​መጽሐፈ ሲራክ 17፥2 (ስለ ዘመንና ቀን አቆጣጠር)
◦ ​መጽሐፈ ኢዮብ 38፥7 (ስለ መላእክት ዝማሬ እና ፍጥረት)
◦ ​መጽሐፈ ሕዝቅኤል 36፥25 (ስለ ንጽሕና እና የውኃ ግርማ)
◦ ​መጽሐፈ ዘፍጥረት 2፥2 (ስለ ሰባተኛው ቀን ዕረፍተ እግዚአብሔር)
◦ ​2ኛ መጽሐፈ ቆሮንቶስ 5፥17 (ስለ ዐዲስ ፍጥረት እና የዘመን መታደስ)
• ​መጽሐፈ ዮዲት (የብሉይ ኪዳን አዋልድ መጽሐፍ)
◦ ​ምዕራፍ 2፥2-7 (ስለ ናቡከደነጾር ትእዛዝ እና የሆሎፎርኒስ ዘመቻ)
◦ ​ምዕራፍ 8፥2-6 (ስለ ዮዲት ሱባኤ፣ ንጽሕና እና ጸሎት)
• ​ቅዱስ ያሬድ ድጓ እና የዜማ መዛግብት
◦ ​የዘመነ በርዮድ እና የዕለቱ ዑደት (ጎሕ፣ ነግህ፣ ጽባሕ፣ ብርሃን፣ መዓልት፣ ጌና) መግለጫዎች የሚገኙባቸው የሰዓታትና የድጓ መዛግብት።
• ​ሊቃውንተ ቤተ ክርስቲያን የትርጓሜ መጻሕፍት እና ጠቃሚ ጽሑፎች
◦ ​አምስቱ አዕማደ ምስጢር ማብራሪያ መጻሕፍት (ምስጢረ ሥላሴ፣ ትስብእት፣ ጥምቀት፣ ሥጋዌ፣ ትንሣኤ)።
◦ ​የኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቤተ ክርስቲያን የሰዓታት አቆጣጠር እና የበዓላትና አጽዋማት ሥርዓተ መመሪያ መጻሕፍት።
◦ ​ቅዳሴ ማርያም እና ውዳሴ ማርያም ዘሰኑይ (የአባ ሕርያቆስ እና የቅዱስ ኤፍሬም ሐተታዎች)።

በቀሲስ ኢዩኤል ሰሎሞን
ዘደብረ ብሥራት
2018 ዓ.ም

[የዘመነ በርዮድ እና የጳጕሜን መንፈሳዊ ምስጢር ከታሪክ እስከ ዘላለማዊ ድኅነት]
​ዓመትን በዘመናት ስንከፋፍለው በአራት ወቅቶች ይታደላል። ከእነዚህም መካከል ከሰኔ 26 እስከ መስከረም 25 ያለው ዘመነ ክረምት አንዱ ነው። በዚህ የክረምት ወቅት ማጠናቀቂያ ላይ ከነሐሴ 28 እስከ ጳጕሜን ፭ (በሠግር ዓመት ፮) ያለው ጊዜ ዘመነ በርዮድ በመባል ይጠራል። «በርዮድ» የሚለው ቃል የሽግግር ወይም የመሻገር ትርጉም አለው፤ ይህም አሮጌውን ዓመት አስረክቦ ወደ አዲስ ዓመት የሚያሻግረን ወሳኝ የሰዓታት ምዕራፍ መሆኑን ያሳያል።

​በቅዱስ ያሬድ ድጓ መሠረት ይህ የሽግግር ወቅትና የዕለቱ ዑደት በስድስት ክፍሎች ይገለጻል፦
• ​ጎሕ (ውጋገን)፦ የጨለማው መደምደሚያና የብርሃን አበደ መጀመሪያ።
• ​ነግህ (ንጋት)፦ ብርሃን እየሰፋ የሚሄድበት።
• ​ጽባሕ (ጥዋት)፦ ሐፀር (የቀኑ አጭር ክፍል) አልፎ ፀሐይ የምትወጣበት።
• ​ብርሃን፦ ፍጹም ቀን የሚታይበት።
• ​መዓልት (ዕለት)፦ ሙሉው የቀን ሰዓት።
• ​ጌና (ልደት)፦ ከዘመነ በርዮድ ጋር ተያይዞ የፍጻሜና የጅምር ምሳሌ ሆኖ የሚነሣበት።
​መጽሐፍ ቅዱስም ሰዓቱንና ወቅቱን በተመለከተ፦ «ዘመንን ቀንን በቊጥር ሰጣቸው፣ በውስጧም ያለውን ፍጥረት አስገዛቸው» ይላል [ሲራክ 17፥2]። ይህ የሚያሳየው የጊዜ ባለቤት እግዚአብሔር መሆኑንና እያንዳንዱ ወቅት የራሱ አጽናፈ ሰማያዊ ዓላማ እንዳለው ነው።

​«ጳጕሜን» የሚለው ቃል የግሪክ መሠረት ያለው ሲሆን ትርጉሙም «ጭማሪ» ማለት ነው። የወቅቱ ርዝማኔ በመደበኛ ዓመት ፭ ቀናት፣ በሠግር (በዘመነ ሉቃስ መጨረሻ) ደግሞ ፮ ቀናት ሲሆኑ፣ በስድስት መቶ ዓመት አንዴ ሰባት ቀን ሆኖ የምትመጣበት ልዩ ወር ናት። በዚህም የተነሣ ሀገራችን ኢትዮጵያ የዐሥራ ሦስት ወራት ጸጋ /13 በመባል በዓለም ታውቃለች።

​በቀዳሚው ፍጥረት መሠረት እግዚአብሔር ሰማይንና ምድርን፣ ሐመልማልንና ፀሐይን ጨረቃን ሲፈጥር አምስቱ ቀን አልቀዋል፤ ስድስተኛው ቀን ደግሞ አዳም የተፈጠረበትና እንስሳት የተገኙበት ነው። ሊቃውንተ ቤተ ክርስቲያን እንደሚያስተምሩት፣ ጳጕሜን በዓመቱ መጨረሻ ላይ ስትመጣ «የዓለም ፍጻሜና የትንሣኤ ምሳሌ» ናት። በመላእክት ዝማሬ የተከበረችው ይህች ወር አሮጌው ዓመት ተፈጽሞ አዲሱ ሳይገባ በመካከከል የምትገኝ የ«ምስጋና እና የእረፍት ሰዓት» ናት፤ መጽሐፍ ቅዱስም፦ «የጠዋት ከዋክብት በአንድነት ዘመሩ፤ የእግዚአብሔር ልጆችም ሁሉ እልል አሉ።» በማለት ይመሰክራል [ኢዮብ 38፥7]።

​በቁጥር ጥናት መሠረት የጳጕሜን ቀናት ፭ መሆናቸው በአምስቱ አዕማደ ምስጢር (ምሥጢረ ሥላሴ፣ ምሥጢረ ትስብእት፣ ምሥጢረ ጥምቀት፣ ምሥጢረ ሥጋዌ፣ እና ምሥጢረ ትንሣኤ ሙታን) ይመሰላል። በዘመነ ሉቃስ ስድስት ቀን ስትሆን፣ ስድስተኛው ቀን እግዚአብሔር አዳምን የፈጠረበት ዕለት በመሆኑ «ሰው ከእግዚአብሔር ጋር የሚታረቅበትና አዲስ ሕይወት የሚጀምርበት» ታላቅ ምሳሌ ሆኖ ይታያል።
​በተዋሕዶ ቤተ ክርስቲያን ሥርዓት ከሚገኙ ሁለት የፈቃድ አጽዋማት አንዱ በጳጕሜን ወር የሚጾመው ጾመ ዮዲት ነው። ይህ ጾም እንደ ጾመ ጽጌ በውዴታ እንጂ በግዴታ የተጣለ አይደለም። እዚህ ላይ መገንዘብ የሚገባው ታላቁ ሐቅ፦ ዮዲት ተብላ የተጠቀሰችው በመጽሐፈ ዮዲት የተገለጸችው ጀግናዋ መበለት ናት እንጂ በታሪክ ትምህርት በጥፋት ሥራ የምትታወቀው «ዮዲት ጉዲት» አይደለችም። የፋርስ ንጉሥ ናቡከደነጾር ጦር አበጋዙን ሆሎፎርኒስን ልኮ እስራኤልን በወረረ ጊዜ፣ ሕዝቡ ታላቅ መከራና ስቅየት ደረሰባቸው። በዚህ ጊዜ ባሏ ሞቶባት ንጽሕናዋን ጠብቃ በጾም፣ በቀኖናና በሐዘን ተወስና የምትኖር ዮዲት ማቅ ለብሳ፣ በራሷ ላይ ትብያ ነስንሳ ወደ እግዚአብሔር አለቀሰች። የፍጥረቱን ጥፋት የማይሻ አምላክ ሱባኤ በገባች በሦስተኛው ቀን ተገለጠላት [ዮዲት 8፥2]፤ እስራኤላውያንም ጠላታቸውን እስከ ዮርዳኖስ እየተከተሉ አጠፉት። ምዕመናን ጥንተ ጠላታችን ሰይጣንንና ፈቃደ ሥጋን ለማሸነፍ ጳጕሜንን በፈቃድ እንጾማለን።

​ይህቺ ወር የዕለተ ምጽአት መታሰቢያም ናት። የዓመታት መሸጋገሪያ ጨለማው የክረምት ወቅት ወደ ማብቂያው የምናልፍባት እንደሆነ ሁሉ፤ ምጽአትም ከጊዜያዊው ዓለም ወደ ዘላለማዊው፣ ከምድራዊው መኖሪያ ወደ ሰማያዊው መንግሥት መሸጋገሪያ ነጥብ ነውና።

​ክርስቲያኖች በየዓመቱ በጳጕሜን ወር ተሰብስበው ከሌሊት ጀምሮ በቤተ ክርስቲያን በመገኘት ጠበል ይጠመቃሉ። እግዚአብሔር የተባረከ ዐዲስ ዓመት እንዲሰጠን፣ ባሳለፍነው ዓመት የሠራነውን ኃጢአት በንስሐ ታጥበን ይቅርታን እንድንቀበል ነው። በእግዚአብሔር ስም የተቀደሰው ጠበል ከሥጋዊና ከመንፈሳዊ በሽታ ያድነናል፤ የተቀደሰ ሕይወት እንዲኖረን በማድረግ መጪውን ዘመን የተባረከ ያደርግልናል።
​ከዚህም ባሻገር፣ የሊቃውንተ ቤተ ክርስቲያን መጻሕፍት፣ ድጓዎች እና ሰማያዊ መዛግብት ሲመረመሩ የጳጕሜን እና የዘመነ በርዮድ ምሥጢር ከዚህ በላይ የሰላም ልብን የሚያለመልም እና የሰውን ልጅ መዳን ከዘላለም እስከ ዘላለም የሚያሳይ ጥልቅ ሰማያዊ ገጽታ አለው፦

​፩. የጳጕሜን ወር እና የ«ሰባተኛው ሺህ» (የዕረፍተ እግዚአብሔር) ምስጢር በቅዱሳት መጻሕፍት ትርጓሜ (እንደ ጸሐፍተ ሕግና ሊቃውንት ትውፊት) መሠረት አንድ ሺህ ዓመት በእግዚአብሔር ዘንድ እንደ አንድ ቀን ነው። አምላካችን ሰማይንና ምድርን በስድስት ቀን ፈጥሮ በስድተኛው ቀን ፍጥረቱን ከፈጸመ በኋላ በሰባተኛው ቀን አርፏል [ዘፍጥረት 2፥2]። የመጀመሪያው ሺህ እስከ ስድስተኛው ሺህ ዓመት ድረስ ያለው ዘመን የደካማው ሥጋ፣ የውጊያ፣ የድካም እና የፈተና ዘመን (የክረምት ምሳሌ) ነው። በዘመናት አቆጣጠር ጳጕሜን ከስድስቱ ወራት (ወይም ከዓመቱ ፍጻሜ) በኋላ ስትመጣ፣ የዚህች ምድር ሠርቶ መከራን ተቀብሎ ማለፍ ፍጻሜ ሆና የምትታወቀው «የሰባተኛው ቀን ዕረፍት» ነጸብራቅ ናት። አሮጌው ዓመት ተፈጽሞ ጳጕሜን ስትገባ፣ አማኝ ከዚህ ዓመት ድካም አርፎ ወደ አዲሱ ብርሃን (ወደ መንግሥተ ሰማያት) የሚገባበትን የዘላለም ዕረፍት ምሥጢር ያሳያል።

​፪. በዘመነ በርዮድ የሚደረገው «የመጋረጃ መከፈት» (የምስጢር መገለጥ)፦ በጥንታዊው የቤተ ክርስቲያን ሊቃውንት ትውፊት መሠረት (በተለይም በቅዱስ ያሬድ መጻሕፍትና በቅዳሴ ሃይማኖት ትርጓሜዎች)፣ በዘመነ በርዮድ ሰዓታት ውስጥ የሰማይ መጋረጃዎች ተከፍተው የእግዚአብሔር ቸርነትና የቅዱሳን መላእክት ሠራዊት ከምድር ጋር የሚቀራረቡበት ሰዓት ነው። «በርዮድ» ማለት ድንበር ማቋረጥ እንደሆነ ሁሉ፤ በዚህች ወር አማኝ ከሰዎች ግርግር ራሱን አግልሎ በጸሎት ወደ ፈጣሪው ሲቀርብ፣ በነፍሱና በሥጋው መካከል የነበረው የኃጢአት መጋረጃ ተቀዶ የእግዚአብሔር ሰላም በልቡ ላይ የሚሰፍንበት ልዩ ጸጋ አለው። መላእክት የዓመቱን ፍጻሜ እያመሰገኑ፣ የሐዲሱን ዓመት በረከት ወደ ምድር የሚያመጡበት ሰማያዊ ሠልፍ የሚከናወንበት ወቅት በመሆኑ አባቶች ይህንን ጊዜ በንቃት፣ በጾምና በስግደት ሊያሳልፉት ይገባል ይላሉ።

​፫.